Genel Bakış
Analitik felsefe, 20. yüzyıl başında Bertrand Russell ve G. E. Moore'un, dönemin karmaşık ve belirsiz görülen Alman İdealizmi'ne (özellikle Hegelci gelenek) tepki olarak dil ve mantığın titiz analizini öne çıkarmasıyla doğdu; bugün İngilizce konuşan dünyanın akademik felsefesinde baskın gelenek olmaya devam ediyor.
Russell ve Mantıksal Analiz
Russell, felsefi sorunların büyük bölümünün dilin yanlış kullanımından kaynaklandığını, bu nedenle önermelerin mantıksal yapısının titizlikle analiz edilmesi gerektiğini savundu; Alfred North Whitehead ile birlikte yazdığı "Principia Mathematica", matematiği mantığın temelleri üzerine oturtma girişimiydi.
Wittgenstein'ın İki Dönemi
Ludwig Wittgenstein, erken dönem eseri "Tractatus Logico-Philosophicus"ta dilin dünyayı resmettiğini savunurken, sonraki "Felsefi Soruşturmalar"da bu görüşten radikal biçimde uzaklaşarak anlamın "dil oyunları" içindeki kullanımdan doğduğunu öne sürdü -felsefe tarihinde nadir görülen bir kendini eleştiri örneğidir.
Mantıksal Pozitivizm
Viyana Çevresi'nin geliştirdiği mantıksal pozitivizm, ancak deneysel olarak doğrulanabilir ya da mantıksal olarak zorunlu önermelerin anlamlı olduğunu savunarak metafizik iddiaları "anlamsız" ilan etti; bu radikal duruş sonraki on yıllarda yumuşatılsa da analitik felsefenin bilim felsefesiyle yakın ilişkisini pekiştirdi.
Miras
Analitik gelenek, dil felsefesi, zihin felsefesi ve bilim felsefesi gibi alt dallarda titiz, adım adım argümantasyon tarzını standart hale getirdi; bugün ABD, İngiltere ve birçok ülkenin felsefe bölümlerinde baskın metodolojik yaklaşım olmayı sürdürüyor.
Önemli Düşünürler
- Bertrand Russell1872–1970
Mantıksal analiz yöntemi, Principia Mathematica.
- Ludwig Wittgenstein1889–1951
Dil felsefesinde iki farklı döneme imza attı.
- G. E. Moore1873–1958
Sağduyu felsefesi ve etik üzerine çalıştı.
Görseller
